Verkocht. 90.000 dollar aan deze heer hier voor mij.
Dank u, meneer.
En nu, dames en heren...
nummer 34 op de voorkant van uw catalogi.
Kleurenfoto 16.
Portret van Madame de Nemours door Cezanne.
Nu, vanwege het belang in dit schilderij...
houden we telefoonlijnen geopend voor onze kopers in Londen en New York.
Dit grote schilderij is uit de wereldberoemde collectie Bonnet...
verkocht in opdracht van het huidige hoofd van de familie...
Monsieur Charles Bonnet.
Nu dames en heren...
wie zal beginnen voor dit prachtige Postimpressionistische meesterwerk...
op 200.000 dollar?
210.000 dollar. 220.000 dollar.
230.000 dollar. Dank u.
Wie zegt 240.000 dollar?
Heel hartelijk bedankt.
Wie zegt 240.000 dollar?
Dank u.
260.000 dollar.
270.000 dollar.
Meteen het record voor de komende drie maanden.
En nu, in de wereld van de kunst...
in een veiling...
van opmerkelijke impressionistische meesterwerken...
de hoogst betaalde prijs was voor een Cezanne portret...
uit de grote prive-collectie van Charles Bonnet...
verkocht na stevig bieden voor 515.000 dollar.
De koper, zelf een opmerkelijke kunstverzamelaar...
Goedenavond, Marcel - Goedenavond, mademoiselle.
Is mijn vader thuis? - Hij is boven.
Zal ik hem vertellen? - Nee, dank je. Ik ga naar boven.
Papa.
Hallo, mijn lieveling.
Hallo, Papa.
Voorzichtig. Ik ben bedekt met verf. - En met geld.
Ik hoorde alles over de veiling op de radio.
We moeten lang, serieus praten.
Mijn lieve engel, het was een triomf.
Ik had een tiental Cezannes kunnen verkopen.
Wanneer is genoeg genoeg? Dit moet stoppen.
Een moment.
Wat aardig van van Gogh om alleen zijn voornaam te gebruiken.
Ik kan het in de helft van de tijd.
Daar. Perfect.
Niet weer, papa? Zo snel?
Dit lang verloren meesterwerk is een lange tijd niet te koop.
Het zal te bewonderen zijn, wie weet?
Na verloop van tijd, zal een legendarische tycoon...
in staat zijn mij te overtuigen er afstand van te doen.
Je bent zo'n schurk. - Dank je, mijn kind.
Nicole. Mijn vuil.
Dit is geen gewoon vuil. Het is van Gogh vuil.
Ik bedoel vuil uit zijn eigen buurt.
Ik schraapte het zelf van deze oude 19de-eeuwse doeken.
Als dit.
Het kostte me weken.
Een leuke touch van authenticiteit, vind je niet?
Ik betwijfel of van Gogh zelf zoveel moeite zou hebben gedaan.
Hij hoefde niet. Hij was van Gogh.
Maar weet je dat hij in zijn hele leven, slechts een schilderij verkocht?
Terwijl ik, in liefdevolle herinnering van zijn grote tragische genie...
er al twee verkocht.
Papa, ik blijf je zeggen...
als je een nep-meesterwerk verkoopt, dan is dat een misdrijf.
Ik verkoop niet aan de armen.
Ik verkoop alleen aan miljonairs en die krijgen prachtige schilderijen.
Papa. Politie. - Politie?
Wat laat je me schrikken.
Het is de directeur van het Kleber-Lafayette Museum.
Over onze Cellini Venus.
Hoe zit het met de Venus?
Onze Cellini Venus zal het absolute hoogtepunt...
van een grote tentoonstelling van Franse meesterwerken zijn.
Niet in het openbaar, Papa.
Ja. Ga mee. - Nee.
Wacht even. Je kan het niet naar buiten brengen.
Doe niet zo moeilijk.
Maar, Papa, dit is krankzinnig.
Ik kom eraan, Monsieur Grammont.
Haast u niet.
Ik smeek je. Luister naar me. - Zie je ergens verf?
Ruik ik naar verf?
Ik smeek je, luister je naar me? De Cellini Venus is een fake.
Dat is een woord dat we niet gebruiken in dit huis.
Het is te gevaarlijk. Ik kan het je niet laten doen.
Papa, zul je naar mij luisteren?
Stop met spuiten en... Oké.
Kom, je zult Monsieur Geraardsbergen leuk vinden.
Hij is absoluut eerlijk en uiterst saai.
Mijn lieve Geraardsbergen. Wat aardig van u om te komen.
Goedenavond, Bonnet. - Geheel mijn genoegen...
kan ik u verzekeren.
Marcel, de deuren. Mag ik mijn dochter, Nicole aan u voorstellen?
Verrukkelijk, mademoiselle. - Goedenavond.
Daar is ze.
Sta mij toe.
Ik herinner me het als een kunstwerk, maar het is meer.
Mijn vriend, ik spreek mijn eigen dankbaarheid en die van het museum uit...
voor uw gulle lening, en ik dank u namens Frankrijk zelf...
dat deze schat nooit het land zal verlaten.
Ik weet van de aanbiedingen die u moet hebben gehad...
en hoe verleidelijk ze geweest moeten zijn.
Je blijft immers altijd een Fransman.
Ik pak het voor je. - Nee.
Alsjeblieft.
Kijk, Papa, laat me je helpen.
In uw handen...
Mijn lieve Grammont... - Ik?
Ik geef dit, onze ultieme schat.
Papa, wat heb je gedaan?
De kamer ziet er niet hetzelfde uit zonder haar.
Wat heb ik gedaan?
Ik geef de wereld een kans de Cellini Venus te bekijken en bestuderen.
Die niet van Cellini is.
Etiketten. Het werken met die Amerikanen...
heeft je deze obsessie bezorgd, met labels en merknamen.
Ik wou dat je dat belachelijke werk zou opgeven.
Weet je niet dat je beelden niet meer kunt namaken? het is niet als schilderen.
Ik weet van hun zogenaamde tests.
Papa, ze zijn niet zogenaamd.
Een snelle vleugje van iets genaam potassium argon...
en ze weten de leeftijd van de steen...
waar het werd gedolven, wanneer gesneden...
en de naam en het adres van de man die het gedaan heeft.
Waarom denk je dat ik het niet verkoop?
Ik kreeg onlangs een bod... Het doet me pijn als ik eraan denk.
Ik kon 1 miljoen dollar krijgen. Maar ik zal het niet verkopen.
Ik vraag niet eens geld voor het tentoonstellen.
Dus, waarom zouden ze het testen?
Hoorde je Grammont zeggen: 100.000 ansichtkaarten.
Ze zullen over de hele wereld worden verzonden. Onze Venus.
Voelt je de spanning niet die daarin zit?
De rillingen lopen over mijn rug.
Het basis probleem met jou is dat je te eerlijk bent.
Ik zeg dat niet om je gevoelens te kwetsen.
Ik word duizelig als we deze gesprekken hebben, papa.
Wat je nodig hebt is een brandewijn.
Mijn lieveling, wat je moet begrijpen is dat ik blij ben en er trots op...
dat onze Cellini Venus een vervalsing is. Als ze echt was, wat zou ze zijn?
Een sculptuur eeuwen geleden gemaakt door een oversexte Italiaan.
Maar onze Cellini Venus is echt van ons. Dus wees er trots op.
Je eigen grootvader maakte het, en je eigen oma poseerde er voor.
Maandenlang stond ze zonder een spier te bewegen...
terwijl je grootvader haar vereeuwigde in marmer.
Dat was natuurlijk voordat ze die enorme lunches begon te eten.
Terug naar het hotel, alstublieft. - Ja, meneer Leland.
Miss Treadwell, typt u dit meteen.
Doe het zelf en stuur het naar alle betrokken partijen.
Annuleer alle reizen en zakelijke bijeenkomsten...
in het nabije en Verre Oosten.
Blijf in Parijs vanwege dringende zaken die mijn kunstcollectie betreffen.
Verdere instructies zullen volgen als dat nodig is.
Kantoor Parijs: Doe een check op Charles Bonnet...
Deze stad, alle leden van zijn familie, zijn kunstcollectie...
en met name de Cellini Venus, die nu tentoongesteld wordt.
Wil al die informatie morgenochtend in mijn hotel hebben.
Dit is dringend, ik herhaal, dringend.
En vertrouwelijk.
Niet bewegen.
Zet dat schilderij neer.
Zet het neer.
Miss Bonnet, alstublieft... - Blijf waar u bent.
Waarom hebt u juist dat schilderij gekozen?
Het was het handigste.
Kijk, bel de politie niet. Geef me nog een kans.
Ziet u, ik wilde maar een schilderij nemen en u hebt er zo veel.
De kans was dat u het niet zou missen.
Ik zet het terug.
Het is prachtig. Jammer.
U wist dat mijn vader en de bedienden uit waren. Hoe?
Het is mijn zaak om dat soort dingen te weten.
Kijk, ik heb u laten schrikken, Het spijt me vreselijk.
Ik dacht dat u bij de opening zou zijn, met uw vader.
Een grote gebeurtenis zoals dat...
Hoe dan ook, je maakte me bang, dus we staan quitte.
Wees niet brutaal.
Dat ding is niet geladen, toch?
Natuurlijk wel.
Bent u gewapend? - Wacht.
Heeft u een pistool?
Goede God, nee.
Ik zal je laten gaan.
Ik weet niet waarom, maar...
Ik ben degene die bloedt.
Wat is dat? - Jodium.
Zal het pijn doen?
Voor een inbreker ben je niet erg moedig hč?
Ik ben een society-inbreker. Ik verwacht niet dat mensen op me gaan schieten.
Als u uw hand wegneemt dan kan ik deze dit spul erop doen.
Auw.
Dat deed pijn.
Stel je niet aan als een baby. Het is maar een vleeswond.
Het is wel mijn vlees.
U kunt een enkel beroepsrisico toch wel verwachten.
Je brak hier in om te stelen.
Kunnen we privé kwesties buiten dit gesprek houden?
Fijn. Iets als dit kan me een week op non-actief houden.
Tijdelijk zul je netjes moeten zijn.
Kijk, het is laat en ik ben moe, en ik moet morgenochtend werken.
Je werkt?
Sommige mensen doen dat, weet je.
Goed. Ik ga.
Hoe kom ik thuis? Ik kan niet rijden.
Ik voel me zwak door de schok en door het bloedverlies.
Lieve hemel.
Ik bel je een taxi. Ik betaal. Is dat goed?
Wat mij betreft, prima...
maar als de politie mijn auto buiten je huis aantreft...
het zou vragen oproepen, ik word gezocht, weet je.
Ik denk echt ook aan jouw belang.
Heel hartelijk bedankt.
Ik rijd je naar huis. Is dat goed? - Goed, dank je.
Je hebt niet toevallig een sigaret, of wel?
Hier.
Mooi, is ze niet? Ze doet meer dan 200 km per uur.
Nuttig voor ontsnappingen, zie je.
Het diefstallenvak betaalt blijkbaar vrij goed.
Hij is gestolen.
Ik kan niet in een gestolen auto rijden.
Is hetzelfde principe. Vier versnellingen vooruit, een achteruit.
Dat is idioot. Je hoort in de gevangenis, en ik in bed.
Goed zo. Waar naar toe?
De Ritz.
De wat?
Het hotel Ritz, in de Place Vendôme.
Ik weet waar het is. Je bent een zeer chique inbreker, nietwaar?
Je arm is al veel beter.
Nee, het doet pijn.
Het is de andere arm.
De infectie verspreidt zich.
We zijn levend aangekomen. Dank u.
Als ik ooit iets terug kan doen... - Niet waarschijnlijk dat dat zal gebeuren.
Maar hoe kom ik thuis?
Je ziet, je weet nooit wanneer je een vriend nodig hebt.
Goedenavond, meneer Dermott.
Armand, Ik wil een taxi.
Ja, meneer Dermott. Meteen.
Transport geregeld.
Taxi.
Verraadde mezelf een beetje. Nu weet je mijn naam. Niks aan te doen.
Trouwens, ik heb een raar gevoel, geloof me, het is zeldzaam in mijn beroep...
dat je volledig te vertrouwen bent.
Nog een kleine gunst:
Stom, ik ben vergeten om handschoenen te dragen.
Vingerafdrukken achtergelaten.
Wees een engel. Voordat je naar bed gaat...
veeg de lijst van het schilderij schoon met een doek, oké?
Zeker. Iets anders?
Je hebt geen vals paspoort of vals geld nodig, of...
Je bent gek, volslagen gek.
Ik neem aan dat je me goedenacht wilt kussen.
Doe ik meestal niet, niet bij de eerste kennismaking...
maar je bent zo attent geweest.
38, rue Parmentier. Rij voorzichtig.
Een goede nachtrust.
Nicole, mijn liefste, wat jammer dat je de opening gemist hebt.
Onze Cellini Venus was een enorm succes.
Je zou de drukte gezien moeten hebben.
Duizenden mensen. - Ik wil...
Fotografen van alle nationaliteiten...
met onze Cellini Venus in het centrum van de aandacht.
Papa, ik betrapte een inbreker.
Natuurlijk deed je dat.
Maar je moet me beloven er heen te gaan en zelf te gaan kijken.
Een inbreker?
Wat? Hier in dit huis?
Mijn God.
Hier, neem een hiervan een slok en vertel mij er alles over.
Het was aardedonker en daar was hij.
Lang, blauwe ogen, slank, heel erg knap...
op een brutale, gemene manier. Papa, een vreselijke man.
Arrogant, meedogenloos, geen gevoel van schuld of schaamte...
of wat dan ook.
Dus jullie bespraken dat allemaal?
Dat was later, toen ik hem naar huis reed.
Ik moest wel, Papa, ik schoot hem in de arm met uw oude pistool...
maar het was een ongeluk, denk ik...
Mijn liefste...
Als je opnieuw zou willen beginnen en me in detail vertelt wat er gebeurd is.
Ik betrapte hem tijdens de diefstal.
Ik hield hem onder schot met het pistool...
en ik was de politie aan het bellen toen ik zag wat hij wilde stelen.
De van Gogh, jouw van Gogh. - Wat?
En ik wist niet wat te doen.
Ik was bang dat als hij gearresteerd zou worden, dat publiciteit zou betekenen.
Natuurlijk. Een politie-onderzoek, dat zou erg onhandig zijn.
Dat is wat ik dacht. Dus ik liet hem gaan. - Goed.
Ik heb de juiste beslissing genomen, toch?
Natuurlijk. Misschien was het zijn eerste keer.
Als je had gezien hoe hij tekeerging toen ik zijn wond verzorgde.
Hij zou een infectie kunnen krijgen. De hele zaak was te verschrikkelijk, Papa.
Goede nacht, papa.
Goede nacht, mijn lieveling.
Een goede nachtrust.
Nicole.
Die lange, knappe schurk met die blauwe ogen...
Hij molesteerde je op geen enkele manier?
Niet echt.
Sorry.
Goedemorgen.
We ontmoeten elkaar alleen onder de meest artistieke omstandigheden.
Prachtig.
Je zou niet durven.
Vrees niets, ik heb geen dienst.
Miss Bonnet. Fijn dat u hier bent.
Meneer Grammont.
De heer Grammont, de directeur van het Museum, en...
Aangenaam. - Hoe gaat het, meneer.
We zijn oude vrienden. We plegen samen te schieten.
Prachtige tentoonstelling. Zo veel mooie dingen.
En zo waardevol. - Ja.
En let op, alsjeblieft, de veiligheidsmaatregelen...
om uw grote sculptuur te beschermen.
Bent u geďnteresseerd in kunst, Mr Dermott?
Inderdaad dat ben ik.
En in de beveiliging. - Prachtig. Ik zal het u laten zien.
Pardon. Je ziet die kleine blauwe stralen.
Dat zijn infrarood-circuits.
Ik moet gaan. - Ga maar. Ik vind dit fascinerend.
Wees voorzichtig.
Omdat deze stralen een circuit rond de Venus creëren...
en alles wat het circuit doorbreekt, onmiddellijk een alarm geeft.
Bravo. Dank je...
Het is het Elektrisch oog Detectie en Alarm Systeem.
We noemen het de E.D.A.S.
Heel slim. - Mooi.
Ik weet wat u wilt gaan vragen:
'Wat als een inbreker het voor elkaar krijgt het alarm uit te schakelen?'
Nee, de gedachte is niet bij mij opgekomen.
Grappig, ik wilde dat juist vragen.
Goede vraag. Het antwoord is: dat kan hij niet.
Je ziet, het werkt net als de deur naar een kluis, met 2 vertrouwde bewakers...
en mijzelf natuurlijk, alleen wij kennen de combinatie.
Laat me je... zien - Ik heb een afspraak.
Tot ziens. - Ik kan nog wel een paar minuten.
Je gaat met mij mee, niet? - Oké. Als je erop staat. Bye-bye.
Nu weg of ik bel een de politie.
Je hebt een grillig karakter.
Ga je altijd zo heen en weer?
Luister. Ik heb iets heel belangrijks te zeggen.
Nu niet weg gaan.
Nou, eindelijk.
Ik wachtte in het Ritz op je gisteravond. Ik dacht dat je gepakt was.
Nee. - Wat is er gebeurd?
Ik ben maar een part-time inbreker, en het is hard werken.
Heb je de van Gogh gevonden?
Gemakkelijk. - En?
Het stoort je, nietwaar?
Helemaal niet.
Het is een geweldige van Gogh.
Natuurlijk, maar wie schilderde het?
Mijn lieve Bernard, Bonnet heeft een Cellini sculptuur tentoongesteld...
met een waarde van $ 1.000.000. Hij hoeft geen schilderijen te vervalsen.
Denk je dat het een vervalsing is? - Nee, dat niet.
Eén ding: het is voor het eerst tentoongesteld...
in 1910, toen was Bonnet 8 jaar oud.
Trouwens, Bonnet studeerde geen beeldhouwkunst.
Hij studeerde schilderkunst.
Als hij 1 miljoen dollar heeft liggen...
waarom vervalst hij dan schilderijen? Wat is zijn motief?
Ego, ijdelheid, De hele wereld misleiden...
en zich dan geweldig voelen.
Simon, stel je Bonnet voor als een jonge schilder.
Net als vele anderen kopieert hij de oude meesters om hun geheimen te leren.
Het is zijn hobby.
Maar in de loop van de jaren, wordt het een obsessie.
Hij leerde elke nuance van het licht, van kleur, van schaduw, van vorm.
Hij identificeert zich volledig met hen.
Wanneer hij een van Gogh schildert, dan is hij van Gogh.
Hij is Lautrec, Cezanne, hij is de schilder die hij wil zijn, dat is zijn motief...
en ook zijn winst.
Hoe zit het met de dochter van Bonnet? - Nicole? Wat is er met haar?
Denk je dat ze in het complot zit? - In welk?
Volgens jou is er niets.
Dat klopt. - Je hebt het verkeerd. Je zult het zien.
Kom binnen.
Hallo, Papa. - Goedenavond, mijn liefste.
Marcel zegt me dat je uit gaat eten.
Met een Amerikaanse tycoon Ik ontmoette hem vandaag.
Hij maakt computers. - Wat?
Nou, misschien is dat de basis voor een blijvende vriendschap.
En daar is hij. Precies op het juiste moment.
Een enorme Cadillac. Klinkt dat goed?
Wat is zijn naam? - Davis Leland.
Weet je dat zeker? - Ken je hem?
Nee, maar ik zou hem heel graag ontmoeten.
Ja, hij is een van de meest bekende kunstverzamelaars in heel Amerika.
Ik ga en houd hem gezelschap.
Hij zei niets over een collectie.
Heeft hij niet vertelt dat hij een grote Toulouse-Lautrec heeft...
uit de Bonnet collectie?
Jouw Lautrec of Lautrec's Lautrec?
De mijne, natuurlijk.
Nee.
Impliceer je dat mijn Lautrec op de een of andere manier inferieur is?
Luister, papa.
Hij noemde je naam alsof die alleen maar vaag bekend was.
Niet alleen heeft hij niets gezegd over een verzameling...
hij zei dat hij niet van kunst hield.
Hij vermoedt iets.
Hij heeft iets geregeld om mij te ontmoeten.
Ik vind dat nogal intrigerend.
Ik ga hem ontmoeten.
Een heerlijk diner. Heerlijke wijn. Hoe wist je hoe die te kiezen?
Ik ben eigenaar van een wijngaard.
Goh, wat leuk.
Het is een dochter Eastern Coal & Coke - Eastern Coal & Coke?
Dat is weer een dochter van van Western Wool and Flax.
Fascinerend. Wat is uw groeifactor?
Zeg. Je bent geweldig. Geweldig.
Je weet wel, meestal heb ik moeite om met meisjes te praten...
maar met jou: het is alsof je een lid van de raad van bestuur bent.
Dat is erg aardig van je, Mr Leland.
Maar ik wou dat ik niet het gevoel had dat je een onderwerp probeert te mijden.
Er is iets, is het niet?
Ja. Ik haat het om dit te moeten zeggen.
Maar je ziet, het heeft te maken met je vader...
en de Bonnet collectie.
Ja. Je ziet...
Verdomme, dit is voor mij moeilijk te zeggen.
De heer Davis Leland? - Ja.
Lange afstand telefoon, de heer Leland. Verenigde Staten. Californië.
Hoe de duivel heeft hij me hier kunnen vinden?
Neem me niet kwalijk. Ik hou het kort.
Nee. - Geen echt hartelijke groet.
Ik heb veel moeite gedaan deze paar kostbare momenten alleen te regelen.
Ga van tafel. - Het is de Misdaad Preventie Week.
Nodig een inbreker uit bij het eten. - Mijn escort heeft een rot humeur.
Ga nu en handel dat nep telefoongesprek af.
Er is iets dat ik moet vertellen.
Ik zou nog graag een nieuwe kans krijgen - Het is belangrijk.
Quittez pas. Wat is dat?
Ik ga nu quittez pas. En meteen.
Ofwel je verlaat deze tafel of ik ga schreeuwen.
Ja, ik ga. - Kies.
Zeg me waar en wanneer we elkaar kunnen ontmoeten.
Kiezen. En snel.
Vergeet het niet: Simon Dermott. Kamer 136, de Ritz. Het is dringend.
De Ritz.
En, waar waren we?
Bij mijn vader en zijn collectie.
Ja.
Ik vind het vervelend u dit te moeten vertellen, Miss Bonnet.
Ik regelde onze ontmoeting. - Waarom?
Het is deze belachelijke obsessie. Het verslindt mij.
Vanaf het moment dat ik haar voor het eerst zag,
was ik verloren, hulpeloos...
volledig overgeleverd aan deze verschrikkelijke dwang.
Wat voor het eerst zag?
De Cellini Venus, natuurlijk.
Ik zag het gisteravond. Het achtervolgde me.
Ik kan aan niets anders denken. Ik heb de hele nacht niet geslapen.
Vandaag, toen ik hoorde dat je vader het niet wilde verkopen...
ging ik iets regelen om u te ontmoeten...
in de hoop u op een of andere manier te gebruiken om de Venus te krijgen.
Nou, dat is het.
Arme, lieve man. - Nee.
Spaar mijn gevoelens niet.
Het spijt me dat u verliefd bent op de Venus. Ze is niet te koop.
Geloof me, als ze van mij was, zou ze morgenochtend op uw stoep staan.
Dat is je troostprijs.
Maar, je kuste me. - Ja.
En dat mag benadrukt worden.
Zullen we dansen? - Ja, ja.
Goedemorgen, mijn liefste.
Ik roep Marcel. - Nee, dank je. Ik ben te laat.
Ik moet u vertellen over Davis Leland.
Alles is in orde.
Voor zover het Davis Leland betreft...
kun je doorgan meesterwerken te vervalsen...
zolang als je een kwast vast kunt houden.
Hij zette een complot op om mij te ontmoeten...
alleen maar om jou via mij te benaderen...
in de hoop dat hij de Celline kon kopen.
Echt waar? Amerikaanse miljonairs moeten allemaal volledig gek zijn.
Misschien is het iets dat ze in de inkt doen waarmee ze het geld drukken.
Een heer om u te zien, meneer.
Namens de directeur van het Kleber-Lafayette Museum, meneer.
Zo vroeg? Laat hem binnen Marcel.
Moet een zeer ondernemende jonge kerel zijn.
Goedemorgen, meneer. Het spijt me u te storen.
Gewoon een kleinigheidje rond de verzekering...
voor de tentoonstelling van één standbeeld:
Vierenzeventig centimeter, in marmer, getiteld Venus, door...
Benvenuto Cellini.
Verzekering, daarop?
Het is nooit verzekerd geweest. Onbetaalbaar.
Ja. We wisten dat, meneer.
Een speciale dekking is geregeld voor het transport en de tentoonstelling.
Maar door een ongelukkige fout, meneer...
hebben wij uw handtekening niet op het document verkregen.
Er zijn, natuurlijk, geen kosten aan uw kant, meneer.
Puur een formaliteit, want als u eenmaal hebt getekend...
is het kunstwerk gedekt tot het weer in goede orde terug is in dit huis.
Ik hoef alleen te ondertekenen? En dan is het...
Verzekerd voor een miljoen dollar tegen alle risico's...
waaronder overstroming, aardbeving, bliksem...
neerstortende vliegtuigen, plundering, verzakking...
militaire of burgerlijke molest, brand, instorting van gebouwen...
en, natuurlijk, diefstal en heling.
Dank u, meneer.
Ja, meneer. Wilt u aanwezig zijn...
bij het technisch onderzoek?
Technisch... onderzoek?
Ja, dat is altijd nodig en u hebt zojuist, natuurlijk, toestemming geven.
Een formaliteit.
Ik geloof dat ze een prof. Bauer vanuit Zürich op vrijdag invliegen.
Nou, dank u, meneer. En een goede dag.
Wacht.
Papa, die Prof Bauer...
Kent hij alle tests?
Hij heeft ze uitgevonden.
Het is niet zo dat we het proberen te verkopen.
Liefste, bij het eerste teken van wantrouwen...
ontploft de hele mythe van de Bonnet collectie.
Alles wat ik heb gedaan zal worden onderzocht...
en heronderzocht met X-stralen...
doorlichting, microscopen, histogrammen...
stinkende chemicaliën en allerlei soorten...
We leven in een vrede, commerciële wereld, zonder geloof of vertrouwen.
We moeten voorkomen dat Prof Bauer de Venus onderzoekt.
Maar hoe? Ik gaf zojuist mijn toestemming.
Ik heb niet alleen mijn hoofd naar de guillotine gebracht...
Ik heb mijn kraag en stropdas losgemaakt zodat zij mijn hoofd kunnen afhakken.
Ik kan jou tenminste hier buiten houden. Verlaat Paris.
Ik wil dat je naar Amerika gaat.
Nee, ga naar het Verre Oosten of nog verder.
Alstublieft, dat is gemakkelijker voor mij, Ik beloof het je.
Ik ben niet van plan om u te verlaten en dat is definitief.
Meneer? - Ja?
Een seńor Paravideo voor u, meneer. - Wie?
Een Zuid-Amerikaanse heer, geloof ik, meneer.
Met een opgewonden karakter.
Wie is hij? - Ik weet het niet.
Oh, mijn God.
Mademoiselle, monsieur. Ik moet...
Hier is het.
Net zoals je zei...
alleen veel mooier.
Verontschuldiging. Er was een dringend telefoontje. Een revolutie in mijn land.
Ook enkele van mijn mijnen zijn ondergelopen.
Ik moet teruggaan.
Ik kon Parijs niet verlaten zonder u hierover te informeren.
Seńor, het is niet te koop. - Maar u zei dat u misschien...
Het is niet te koop.
Tot ziens. - Ik zie de hand van een meester.
Tot ziens. Adiós.
Belachelijk kleine man.
Ik ontmoette hem op de veiling toen mijn Cezanne...
zo'n een prachtige prijs opbracht.
Waarom niet? Het was een prachtige prijs waard. Meer dan dat.
Het zal geen schandaal zijn, maar een triomf.
Laat de experts maar binnen stromen.
Laat ze hun X-stralen, hun microscopen maar meenemen...
zelfs hun nucleaire wapens als ze willen.
Vergeet niet wat er gebeurd is met Van Meegeren...
en al die valse Vermeers? Hij dreef de experts tot waanzin.
Hij won elke ronde, vocht tegen ze, en kwam er als overwinnaar uit.
Hij schilderde nog een laatste Vermeer en zelfs dat was een triomf.
De bewakers verwonderden zich over de schittering van zijn penseelvoering.
Zelfs zijn medegevangenen konden hun ogen niet geloven.
En de gouverneur van de gevangenis, hij...
Wat is het nummer van het Hotel Ritz?
Opera 2830.
Goedenavond.
Ik herkende je niet. Je kijkt op een of andere manier anders.
Scotch. - Idem.
Ik was verbaasd om van je te horen Verrast en blij, juffouw...
Alsjeblieft, geen namen.
Als het zo prive is, Ik heb een fles in mijn kamer boven.
Dit is een zakelijke bijeenkomst.
Ik heb behoefte aan iemand met jouw talenten en ervaring...
Alsjeblieft, geen namen.
Heb je interesse in een grote kraak?
Een wat? - Een kraak.
Je bedoelt een inbraak.
Wat is de opbrengst, schat?
Het zal niet makkelijk zijn.
Dat is oké. Wat is de klus? Ik doe mee.
Het Kleber-Lafayette Museum. - Ik doe niet meer mee.
Waarom daar?
De Cellini Venus.
Uw Cellini Venus?
Nou, het is niet precies de mijne. Het is soort van in de familie.
Hoe dan ook, dat moet geen zorg voor jou zijn.
Je wilt het stelen?
Waarom?
Is het een publiciteitsstunt?
Heer, nee. Het is heel waardevol. Het is de moeite waard: Eén miljoen.
Ik weet het. Er sluipen ook een miljoen politieagenten omheen.
Dat is ongeveer een dollar per politieagent. Ik hou niet van dat soort wisselkoersen.
Je bedoelt dat je het niet doet? - Nee.
Weet je het zeker? - Heel zeker.
Het spijt me.
Dank je dat je aan mij gedacht hebt.
Oké, drink je glas leeg.
Ik moet gaan.
Ben je echt serieus?
Je hebt gezien hoe je beeld beschermd wordt.
Het Electrisch Oog, de bewakers...
Nou, ik hoopte dat soort details aan jou over te kunnen laten.
Ik slaap er een nacht over en...
Het is al laat, het museum is gesloten.
We kijken in de ochtend naar de omgeving.
Wat wij in ons vak noemen: 'de tent verkennen.'
Heel erg bedankt.
Kijk, het is nog vroeg. Laat me je het echte Parijs tonen.
Dat is erg aardig van je.
Ik woon hier. Ik ben in Parijs geboren.
Dat vergat ik. Waarom toon je mij niet het echte Parijs?
Ik heb nog maar een stukje over op deze bank.
Het spijt me vreselijk.
Waar en hoe laat morgen?
De meest succesvolle klussen van dit type zijn gepland...
als iedereen ontspannen is. Zullen we elkaar...
zien bij een mooie, lange, gezellige lunch.
Hoek van de Avenue Gabriel, en Avenue Marigny, 10:00 uur.
Oké? - Oké.
Maak je je zulke zorgen over die politie?
Ja. En over die.
Maar dat is het ministerie van Binnenlandse Zaken.
Dat is altijd bewaakt.
Hoe zit het met hen?
Ze hebben niets met ons te maken. Zij bewaken overheidsgebouwen.
Dat is waar de president woont.
Ik weet het.
En het museum dat je wil plunderen is precies hier.
Erg handig.
Ik kan het al bijna proeven. Het brood en water.
Dat kan niet waar zijn. - Wat?
Nou, net een moment geleden, dacht ik dat ik een gelijkenis zag.
Gelijkenis met wat?
Jij en...
Dat is gek. Ze is minstens 400 jaar oud.
Ik weet het, maar...
Sorry.
Waar was je precies, in het begin van de 16e eeuw?
Ik weet het niet, maar dat is zeker niet hoe ik gekleed was.
Wie is hier de baas?
Heer. Tot uw dienst.
Dubois, assistent vice-voorzitter, Commissaris van Toerisme.
Wordt deze plek niet regelmatig schoongemaakt?
Kijk naar deze mouw, alleen van tegen het houtwerk leunen.
Het spijt me, maar we hebben een volledige staf met schoonmaaksters.
Eenmaal per maand, denk ik.
Nee, meneer, elke nacht, van middernacht tot 04:00 uur
Zorg dat ze hun werk goed doen, of ik maak een rapport op.
Ja, meneer.
Gaat u door. - Dank u, meneer.
Meneer.
Deze kant op. - Echt waar?
Vind je het niet een beetje overdreven...
beginnen met een diefstal van een miljoen dollar?
Ik bedoel, je moet leren lopen voordat je kunt rennen, weet je.
Ik weet een leuke gallerie die we kunnen beroven...
om er een beetje in te komen en dan...
vertrouwen opbouwen en dan op voor de grotere klussen.
Niet goed? - Helemaal niet goed.
Volgende vraag.
Waarom juist dit specifieke kunstwerk?
Nou, je denkt toch niet dat ik iets zou stelen die niet van mij was, of wel?
Neem me niet kwalijk, ik sprak zonder na te denken.
Waarom niet wachten tot het weer thuis is, en het dan stelen?
Geen gedoe, een mooie, schone klus. In eigen huis.
Ik zal dan graag mijn diensten aanbieden. - Dit is geen grap of een gril.
Het is iets wat ik moet doen...
omdat ik het moet doen. - Ik begrijp het.
We moeten objectief naar de feiten kijken.
We komen niet voorbij het alarm. Uitgesloten.
We kunnen er niet mee knoeien. Uitgesloten.
We kunnen het niet uitzetten. - Uitgesloten.
Je bent wel een geweldige inbreker.
Dit is hoe je normaal werkt, in dit tempo?
Ik denk. Kijk naar mijn voorhoofd, allemaal rimpels.
Wat we nodig hebben is precies op het juiste moment...
een betrouwbare medewerker van het museum...
die genegen is het alarm uit te schakelen.
Kunnen we niet iemand omkopen? - Goed idee.
Nee. - Waarom niet?
Omdat ik niet weet welke bewaker weet hoe het moet.
Wil je het nog een keer zien? Oké, we gaan.
Het cirkelt altijd rond en komt terug. Gewoon vanzelf.
Niet nu, alstublieft.
Alstjeblieft jongen. Klaar voor gebruik. Dank je wel.
U, meneer. Hoeveel wilt u er? - Excuseer heren. Ik was hier eerst.
Sorry meneer. Ooit een boemerang gezien? Twee? Blauw of rood?
Vergeet niet wat ik de kinderen vertelde. Gooi altijd met de juiste hoek.
Dat is het idee.
Fantastisch. Probeer het ook eens.
Als je mij nou vertelt wat je doet en waarom...
Koop ik je een cowboy pak en een set treinen.
Ik wil dat je goed kijkt naar de blauwe hemel, het groene gras...
de bomen en de rivier, alles waar ik persoonlijk een hekel aan heb...
Dat is waarom een lekkere stretcher in een gezellige Franse gevangenis...
voor mij geen probleem is.
Denk je dat je een plan hebt dat zou kunnen werken?
Je bent echt de rottigste en de lelijkste man.
Als je het criminele milieu frequenteert, kun je niet kieskeurig zijn.
Hoe vind je het, een gangsterliefje te zijn, schat?
Waar gaan we heen?
Mijn appartement.
Ik wil je eraan herinneren, meneer Dermott, dat dit een zakelijke relatie is.
Ik ben me daar bewust van. Ik ben me ook bewust van de sociale kloof tussen ons.
Jij bent een aristocraat, en ik ben een bescheiden inbreker.
Precies. Hier is de badkamer. Trek je kleren uit.
Plannen wij wel hetzelfde misdrijf?
Je bent heel veilig. Het is tijd om het verkleden te oefenen.
Daarom hebben we al deze mooie rommel gekocht. Kom op.
Als het een noodzakelijk onderdeel van het plan is...
Weet je het zeker?
Geklest, geklets, geklets. Doe wat je gezegd wordt.
Dat is leuk.
Ja, dat is echt mooi.
Het heeft nog extra accent nodig.
Draai je even om, wil je.
Ja, dat is prima. Dat doet het.
Doet wat?
In ieder geval geeft het Givenchy een vrije avond. Nu...
naar beneden.
Schrob de vloer.
Misdaad loont niet, toch.
Op de knieën. Schrobben. En niet mokken.
Om 23:57 breekt de hel los in het museum.
En om middernacht, komt de schrobploeg binnen.
En wat er ook gebeurt, hou die emmer goed vast.
Je hebt een plan, niet waar?
Natuurlijk heb ik dat. Luister nu heel goed.
Mijn plan is, in de nacht van de misdaad...
liggen mijn plan en ik opgerold in dat bed met een goed boek.
Waarom? - Je vroeg me waarom? Ik vraag jou waarom.
Waarom breken wij in, in een zwaar bewaakte museum...
om een kostbaar standbeeld te stelen dat al van jou is?
Maar ik vertelde je toch waarom ik niet kon vertellen waarom.
Niet goed genoeg.
Je hebt volkomen gelijk. In jouw plaats zou ik hetzelfde voelen.
Ik heb een verschrikkelijk probleem.
Maar het heeft niets met jou te maken.
Ik kan het gewoon niet uitleggen, dus ik zit vast.
Ik ga deze kleding uittrekken.
Waag het niet te huilen. - Ik heb iets in mijn oog.
Er is niets mis mee. Je huilt om mij te vermurwen.
Dat is niet waar. - Het zal niet werken. Ik ben te flink.
Ik weet het. Ik ga.
Schiet op.
Ga dan. Schiet op.
En kom in het museum om 17:30. Exact.
En vraag me niet waarom, of sla ik je met een emmer.
Ja, meneer. Dank u, meneer.
Ik zal er niet zijn voor het diner, Marcel, ik zal zelfs vrij laat terug zijn.
Als iemand vraagt, wie dan ook...
je weet niet waar ik ben, of hoe me te bereiken.
Ja, mademoiselle.
Goedemiddag.
Zeg Juffrouw Bonnet dat ik hier ben, alstublieft?
Het spijt me, meneer. Miss Bonnet is weg.
Weg? Weet je het zeker? Haar auto staat op de binnenplaats.
Heel zeker, meneer. Ze nam een taxi.
Nou, ik wacht.
Waarom, hallo...
Wat een leuke verrassing.
Ik was weg. Ik vergat iets, zo kwam ik er weer in.
Via de bediendeningang.
Ik moet meteen weer weg. Dank u. Ik laat meneer Leland uit.
Nee, ik heb gerepeteerd, ben opgemaakt, en klaar om door te gaan.
Gelukkig is het maar een korte speech.
Ik moet vliegen. Ik heb een zakelijke afspraak.
Ik kan niet te laat komen...
Zakelijk. Dat is alles wat jullie Franse meisjes ooit aan denken.
Oké, een minuut, een seconde, echt. - Je bent gehaast.
U wilt actie? Fijn. Dat is mijn stemming ook.
Hier. Vangen.
Davis. - Alsjeblieft, geen toespraken.
Maar waarom?
Waarom? Dat is de domste vraag die ik ooit gehoord heb.
Het is zot. We kennen elkaar niet eens.
Kom alsteblieft morgen terug? - Nee, het zit in mijn hoofd. Man van actie.
Een flitsmoment. Ik kocht zo ooit een vloot tankers.
Een van de beste deals die ik ooit heb gemaakt.
Maar ik ben geen vloot tankers.
Ik ga geen relatie aan met een man die ik nauwelijks ken.
Je zult me leren kennen. Zoek me maar op in Who's Who, Dun & Bradstreet...
Daar. Dat is 't. Hebben we een deal?
Ja. Maar, nee. Ik ben een beetje duizelig.
En dit ding verblindt me. Ik moet rennen.
Nee relax. - Doe ik.
Ik heb nog nooit in mijn leven iets gehad met zo'n zenuwachtig meisje.
De kus.
Waar ben je geweest? - Bezig een relatie aan te gaan.
Kom op.
Die man kwam toen ik wegging. Hij wilde met me trouwen.
Ik wilde je niet laten wachten, dus ik ben er op in gegaan.
Is het goed? Ben ik op tijd? - Goed.
We hebben nog 10 minuten.
Als u terug wilt om met hem te trouwen... - Kom op.
Wilt u uw pakket afgeven, alstublieft?
Dank je.
Alleen aan het controleren.
Begin daar niet weer over. Niet weer.
Ik zou zweren dat...
Goed, we hebben een momentje voor een culturele opsteker.
Hoe komen we voorbij het alarm?
Net als deze heren hier...
Ik reken op normale menselijke reacties.
Blauwe periode?
Let op de subtiele harmonie van kleuren.
Kijk, het leuke aan complexe mechanische apparaten is...
dat ze plotseling gaan storen...
Ja. En wat na die storing?
De verantwoordelijken hebben de neiging om in paniek te raken...
en om in kringetjes rond te rennen, op dat moment slaan we toe.
Een prachtige Rembrandt.
Dit is om een gezegde te gebruiken...
het punt waarop we niet meer terug kunnen.
In precies een minuut, zal de bel gaan, het museum gaat sluiten.
We kunnen nog vertrekken met de anderen en rustig gaan dineren, of we blijven.
Dan moeten we ermee door gaan.
Wil je het echt...
zo graag?
Meer dan dat.
Oké. Jij bent de baas. Dus gewoon doen wat ik je zeg.
Stand-by voor het aftellen.
Zes, vijf, vier...
drie, twee, een...
Nu.
Let op de normale menselijke reacties.
Lekker zo?
Ik had er niet op gerekend dat er zo veel saamhorigheid zou zijn.
Het is het hoogtepunt van het toeristisch seizoen. Alles was volgeboekt.
Dit was het beste wat ik kon krijgen.
Hij sloot de deur. Hij heeft ons ingesloten.
Het is een uitdaging, dat geef ik toe, maar maakt dit het niet interessanter?
Ik ga flauwvallen. - Niet doen. Er is geen ruimte.
Oké, jongens.
Hoorde je me?
08:01 op de minuut.
Nu hebben we een clou wanneer zij hun rondes maken.
Precies elk uur.
We zitten nog steeds opgesloten. Wat doen we daar aan, meneer het genie?
Hou dit vast.
Briljant.
Het gaat niet van binnenuit open. - Verdraaid.
Maar, door een vreemd toeval...
heb ik heel toevallig...
Nu.
Geweldig.
Geen applaus, alsjeblieft.
Wacht tot je de toegift ziet.
Wat doe je?
Geef het aan me. Hier.
Trek dit aan. Aan de slag.
Draai je om.
Waarom?
Het gaat over je kleren.
Daar. Dank je.
Gefeliciteerd. Je ziet er verschrikkelijk uit.
Stelen we het standbeeld nog?
Ik haat het om te klagen, maar... - Heb geduld. We stelen het.
Wanneer? En hoe?
Kijk, als jij een bewaker was...
en je moest nacht na nacht rommel bewaken die je je niet kon veroorloven...
die je ook niet echt mooi vond, hoe zou jij je voelen?
Prikkelbaar.
Nee.
Het is psychologische oorlogsvoering. - Met dat?
Doe het licht aan. Volg me.
'Rinkelen, wilde klokken.'
Kijk rond. Verspreiden. Ga mee.
Alles is in orde.
Er ontbreekt niets.
Ik heb gecontroleerd. Het is geen kortsluiting.
Die wetenschappers.
Een inbraakalarm. speciaal ontworpen om mij brandend maagzuur te geven.
Sorry. - Dank je.
Kleber-Lafayette Museum. De senior bewaker hier.
Ik betreur het ten zeerste indien de minister en mevrouw de minister...
zijn gestoord.
Ja, ik weet dat het een zeer luid alarm is.
We weten niet waarom het afging.
We controleerden alles, en ook de politie. Maar...
Nee, meneer, is er niets mis, en de alarmen zijn opnieuw ingesteld.
Het spijt me, meneer. Goedenavond, meneer.
De prefectuur van de politie.
De alarmbel heeft de minister van Binnenlandse Zaken wakker gemaakt.
Goed zo.
Ik ben zo bang.
Mijn hart bonst.
Ik voel me verschrikkelijk.
Ik kan een dokter halen, maar ik denk niet dat hij er bij past in deze kast.
Ik ben ook bang voor jou. Ik had geen recht om je hierin te betrekken.
En als je wilt stoppen, ik..
Nou, dat is aardig en ik waardeer het, maar dan...
Hoe zit het dan met Prof. Bauer?
Wat gebeurt er morgen wanneer hij opduikt om je miljoen-dollar-baby te testen?
Het is namaak, toch?
Geen lange, omslachtige verhalen op dit moment van de nacht.
Gewoon met je hoofd knikken, ja of nee.
Wie heeft het gemaakt?
Mijn grootvader. - Wie poseerde er voor?
Mijn grootmoeder.
Je was de eerste die een gelijkenis zag. - Ik ben erg gevoelig en scherpzinnig.
Hoelang weet je al over haar, en over mij, en...
Sinds je vroeg om het te stelen.
Maar dan, als je wist dat de Venus waardeloos is...
waarom heb je...
Dat is waarom.
Ik ben zo stom.
Leg het me nog eens uit.
Grappig hoe ruim het ineens is hier.
We zijn aangepast aan onze omgeving.
Wat is dat?
Het spijt me. Het is mijn verlovingsring. Ik vergat het.
Ik ook. Gefeliciteerd.
Mag ik de bruid kussen?
Eén ding, wiens bruid kus ik?
Ik weet het niet. Een Amerikaan. Zijn naam is Leland Davis.
Of Davis Leland?
Gelukkige kerels, allebei.
Tweede ronde komt eraan.
Mijn plek markeren.
Ga niet weg.
Zoek hem. Kijk rond.
Al heel snel zal iemand verschrikkelijk moe worden van dit gedoe.
Normale menselijke reactie.
Jacquart hier, Senior Bewaker van het Kleber-Lafayette Museum.
Tot uw dienst, Excellentie.
Ja, meneer, ik weet het, het maakt een vreselijk lawaai, Excellentie.
Het was juist met dat doel geďnstalleerd.
Nee, Excellentie, ik heb het niet zelf geďnstalleerd.
Ja, meneer, ik weet het. Het is de tweede keer vanavond.
Het zal meteen worden verholpen. Goede nacht, Excellentie.
Raad nu eens wie we wakker maakten?
Doe het licht uit.
Ik schakel het uit.
Permanent.
Het werkte.
Wel heb je ooit. Ze hebben het uitgeschakeld...
Het werkte. - Had je dat niet verwacht?
Verman je. Je bent een genie.
Ik weet het. Het is een raar gevoel.
Kijk, wacht tot het moment van totale verwarring...
en dan beginnen te schrobben als een bezetene...
in de richting van de bewakerskamer.
Bewakerskamer? - Dat klopt.
Maar de bewakers.
Als ze zien dat de Venus is verdwenen zullen er overal bewakers zijn...
behalve in de bewakerskamer.
Zullen we? - Dank je.
Kom hier.
Hou die emmer steeds vast.
Blijf hier.
Ben je daar, Nicole?
Kom terug hierheen.
Weet je, je opa was vrij goed.
Om nog maar te zwijgen van je oma.
Nu, in de schoorsteen met je, tot de schoonmaaksters komen.
Succes.
Wat een avond hebben we gehad.
Het ene alarm na het andere. En telefoontjes van iedereen.
Wie denk je dat ons belde vanaf de overkant van de straat?
Sta daar niet te gapen. Ga naar je post, man.
En treuzel niet wanneer ik een opdracht geef.
Alarm.
Rovers. Bandieten.
Alarm.
Dat domme flesje uit de weg hier.
Kunt u ons in het kort de geschiedenis van de Venus vertellen, mr. Bonnet?
Heeft de politie al enige voortgang gemeld?
Heeft u geweigerd een miljoen dollar aan te nemen?
Hoe hebt u over de diefstal gehoord?
Ik werd wakker, midden in de nacht met een plotseling voorgevoel.
Ik dacht dat het iets was dat ik had gegeten.
Maar de heer Grammont, de directeur van het museum...
belde mij en ik geloof dat hij op weg is hierheen.
Wilt u een beloning uitloven voor het terugvinden van de venus?
Nee. Wat ik bedoel te zeggen is...
Het lijkt zo commercieel om aan geld te denken...
op een moment als dit.
Ik heb net het nieuws gehoord. Ik kan mijn oren niet geloven, of mijn ogen.
Absoluut fantastisch. Om zoiets voor elkaar te krijgen.
Ik verzeker u dat de politie het onderzoekt.
De politie? Man, waar is je verstand? Als we moeten wachten op de politie...
de Venus zal het land uit zijn. We zullen haar...
nooit meer te zien krijgen.
De Solnay, ik ben nog steeds zeer geďnteresseerd...
in de Cellini Venus, warm of koud.
Weet je wat ik daarmee bedoel?
Leland. Weet je wat je zegt? Je bent een misdrijf aan het arrangeren.
Je biedt aan gestolen goederen te kopen.
Ik ben een kunstliefhebber.
Ik wil een onafhankelijk onderzoek doen om de politie te helpen.
Is dat een misdaad?
En als u het vindt, net iets eerder dan de politie?
Laat mij me daar zelf zorgen over maken.
Nee, ik ben een kunsthandelaar, geen heler. - Een heler?
Ik doe het op mijn manier. Wat ik nodig heb is een contactpersoon.
De Solnay? Prima. - Wacht.
Er is toevallig een man in Parijs juist op dit moment...
die gespecialiseerd is op het gebied van de beeldende kunst.
Zijn naam is... Nee, Leland, alstublieft. Denk aan wat je probeert te doen.
Hoe zit het met Nicole Bonnet? - Ik wil ze allebei. Nicole en de Venus.
Leland, weet je nog? Ik verkocht je je eerste schilderij.
Ik heb je een verzamelaar gemaakt. Ik dacht dat het je zou ontspannen.
Het is geweldig. Ik was nog nooit zo ontspannen in mijn leven.
Ja, dat zie ik. - Oké. De naam.
De naam is Simon Dermott. Hij verblijft in het Ritz.
Night Fighter belt Dawn Patrol.
Onze telefoon kan worden afgetapt, dus we spreken in het Swahili.
Hoe gaat het?
Heb je goed geslapen?
Simon, is het niet te erg? Ik sliep geweldig.
En ik heb net een enorm ontbijt gegeten. Is het niet afgrijselijk?
Het is je eigen bloed.
Wie? Wat?
Ze is prima. Ze is verpakt in een van mijn oude shirts, zo strak als maar kan.
Ik wiegde haar in slaap in mijn armen gisteravond.
Het is de eerste keer dat ik dat ooit deed met een grootmoeder.
Simon, denk je dat we samen gezien moeten worden?
Prima. Over een uur in het Ritz bar.
De Cellini Venus was onverzekerd.
Onverzekerd? - Ja.
Maar ik herinner me vaag het ondertekenen van iets voor de verzekering.
Maar de polis was nog niet van kracht.
Niet nadat het technisch onderzoek was afgerond.
Ja, het technisch onderzoek.
Nou ja, een miljoen dollar meer of minder.
Ik geloof dat mijn vader het gekocht heeft voor een spotprijs.
U bent een prins.
Ik wou dat ik goed kon uitdrukken wat ik voel.
Prof. Bauer, ik durf dat te zeggen, wacht een grote teleurstelling.
Ja, en ik moet hem nu ontmoeten.
Doe hem de groeten, en zeggen dat hem me spijt...
dat ik hem op deze reis niet kon ontmoeten.
Een beetje vrolijk, mijn beste kerel. Het is niet het einde van de wereld, weet je.
Nicole.
Marcel, champagne.
Waar ben je? - Ik ben hier. We zijn gered.
Is het niet prachtig? - Mijn schat.
Ik dank de hemel voor de criminele vakbroeders.
Ik ben zo blij.
Je hoeft niet naar de gevangenis. Ik hoef niet...
naar Amerika. Het is prachtig.
We moeten het vieren. Marcel, breng het in de bibliotheek.
We nemen een lunch en vanavond, vuurwerk, cocktails, een prachtig diner.
Maar niet meteen. Ik heb een zeer belangrijke afspraak in het Ritz.
Maar ik ben zo terug, dat beloof ik. - Dat is goed.
Ik zal alvast beginnen.
De Ritz? Weer?
Je realiseert je dat wat je vraagt uiterst moeilijk en gevaarlijk is?
Ja, ik weet dat, meneer Dermott. - Alsjeblieft, geen namen.
We kunnen tegen een aantal zeer wanhopige personages oplopen.
Hen? - Die.
Gelukkig, ik heb een paar contacten. En vanmorgen...
deed ik wat onderzoek, weet je...
zette mijn voelsprieten uit. IJdele nieuwsgierigheid.
Je hebt een clou? - Nog niets concreets.
Laten we zeggen dat ik vermoed wie erbij betrokken was.
Is het, weet je, waar we over praten, is het nog steeds in Frankrijk?
Ik denk het wel. Ik denk dat zeker weet dat het nog steeds in Frankrijk is.
Je realiseert je dat je misschien veel moet betalen...
voor iets dat je nooit tentoon kunt stellen, erkennen, of zelfs laten zien...
zelfs niet in uw eigen huis? - Ja, dat weet ik. Ik wil het toch.
Ik wil het gewoon uit de kluis kunnen halen, helemaal alleen, er nu en dan naar kijken.
Weten dat het van mij is, dat ik het bezit, dat ik het kan aanraken.
Nog een ding.
Ken je toevallig de eigenaren, enig lid van de Bonnet familie?
Ik heb Bonnet ontmoet. Ik ken zijn dochter ook.
Trouwens, Ik zie haar vanavond.
Laat haar vallen. Zie haar niet. Bel haar niet eens. Dat is belangrijk.
Elk contact met een lid van de Bonnet familie zou fataal kunnen zijn.
De criminelen zouden een val vermoeden. - Maar we zijn verloofd.
Weet je, je bent een geluksvogel.
Naar wat ik hoor, is ze een betoverend meisje.
Verdorie. De wereld is vol met beelden. Vergeet die Venus.
Nee. Luister.
Ik doe alles wat je zegt. Ik geef je mijn woord.
Ik bel je later op de dag. - Oké. Je neemt contact met mij op. Dank.
Hou je stil. Wacht op het telefoontje. - Oké.
Zie ik er goed uit? - Prima. Waarom?
Ik ontmoette een man, en hij behandelde me...
alsof ik melaats was of zoiets.
Ik wilde hem dit terug te geven.
Echt waar? Neem een drankje. Goed voor de moraal.
Laten we het vieren met champagne.
Je kunt een misdaad niet vieren. Dat is immoreel.
Doe jij het. Het is te verwarrend. - Een fles Dom Perignon, alstublieft.
Het is allemaal goed. Je bent op een lastige leeftijd.
Te oud om een jeugdige delinquent te zijn, te jong om een geharde crimineel te zijn.
Het is gebeurd. Heb je de kranten en de televisie gezien? Heb je de radio gehoord?
Het is de misdaad van de eeuw, feitelijk. En het is ons gelukt.
Je was het brein erachter, maar ik was van enige hulp, toch?
Ik bedoel, we werkten goed samen.
Gezien het feit dat het onze eerste klus was.
Rustig aan. - Ik weet dat ik niet zo kan doorgaan...
het is allemaal dagelijks werk voor jou, maar het is mijn eerste inbraak.
En de mijne ook. - Door de manier waarop we...
Wat?
Mijn eerste inbraak.
Maar wat was je dan aan het doen in ons huis, die nacht?
Weet je zeker dat je het wilt weten?
Nee.
Ja.
Ik ben een prive-detective, gespecialiseerd in gestolen kunstwerken...
en het opsporen en het aan het daglicht brengen van vervalsingen.
Ik ben ook een autoriteit op het gebied van museum beveiliging...
En speciaal adviseur van grote musea...
in Londen, New York, Chicago, Madrid. Zelfs Leningrad.
Ik ben afgestudeerd in kunstgeschiedenis en scheikunde...
en heb een cum laude diploma criminologie van een Londense universiteit.
Dat ben je allemaal?
Dus je bent geen inbreker?
Ik was een beetje verf van je vaders Van Gogh aan het schrapen...
toen jij opdoemde in je nachtjapon en me in de arm schoot.
Breng nog een glas. - Ja, meneer.
Ik denk niet dat we elkaar kennen. Mijn naam is Charles Bonnet.
Kan ik aanschuiven? - Simon Dermott. Aangenaam.
Papa, dit is een vriend van mij. Hij is een... Ik bedoel, hij vertelde me...
Ja. Blauwe ogen, lang, knap om te zien.
Een verschrikkelijke man.
Ik denk dat we een aantal interesses gemeen hebben.
U hebt twee prachtige meiden in uw familie, meneer Bonnet.
Twee?
Die andere is boven. ingepakt, in mijn kamer.
En welke, als ik vragen mag, bent u van plan te houden?
De echte.
Een zeer goede keuze, als ik dat zo mag zeggen.
Ik denk het wel.
En de andere?
Ik heb ook plannen met haar. Ik denk dat u blij zult zijn.
Echt waar?
Eigenlijk moet ik met nu met haar bezig gaan...
houden, dus als u me wilt excuseren?
Buitengewoon. Is hij altijd zo abrupt?
Niet als we in een kast zitten.
Sleutel.
Je hebt prachtig werk geleverd. Weet je zeker dat je geen geld wilt?
Er wordt contact met u gezocht.
Maak je geen zorgen als dat niet in de nabije toekomst is.
Juist.
Het codewoord is 'nabijheid'.
'Nabijheid'. Genoteerd.
Goede thuisreis. - Hetzelfde voor u.
Nabijheid.
Mijn lieve jongen, wat een coupe.
En hij is de enige verzamelaar die het nooit zal laten testen.
Hoeveel had je gezegd dat hij wilde betalen voor de Venus, mijn zoon?
Ik heb niets gezegd, papa.
Maar ik neem aan de je een mooi rond getal overeengekomen bent.
Dat is zo.
0,00 dollar.
Geschenk van Charles Bonnet aan Davis Leland.
Maar dat... - Ga zitten, meneer Bonnet.
U bent nu eenmaal een vervalser.
Mijn beroep is nu juist om vervalsers te vangen...
en ze in het gevang te brengen.
Ja, dat zou heel lastig zijn.
Een van ons moet nu met pensioen gaan.
Dat is redelijk. Zullen we er een muntje op gooien?
Ik heb dat al gedaan op weg hierheen.
En? - Je hebt verloren.
Kom op. Je hebt het geweldig gedaan, je was de beste.
Berg je penselen en verf op, ga met pensioen nu je op de top bent.
Wat zeg je ervan, kampioen?
Hier is mijn antwoord.
Armworstelen op een moment als dit?
Nicole, mijn liefste kind.
Vertel jij het haar. Ik ben te ontroerd.
Papa heeft het licht gezien. Hij is het rechte pad op gegaan.
Papa, zal het wel goed gaan? - Hij zal het wel overleven.
Als we het vliegtuig missen, trouwen we misschien in de gevangenis.
Het is een zeer opmerkelijke jongeman.
De manier waarop hij zaken uitlegt, het pad der gerechtigheid...
werd heel duidelijk beschreven.
Haast je nu, mijn kinderen, voordat ik volledig instort.
De Van Gogh?
Seńor. Welkom. Kom binnen..
Wie is dat?
Dat is papa's neef.
Uit Zuid-Amerika.
Ga.
Voor iemand die pas onlangs is begonnen met liegen...
doe je het al met een echte flair.
Dank je.